curl-top

ดื้อ วีน ขี้โมโห อารมณ์วัยเตาะแตะ

Admin 11 Sep 2018 1783
ลูกอาละวาด, ลูกงอแง, นมแพะ ดีจี, พัฒนาการเด็ก, นมแพะ DG
กดแชร์บทความ

ดื้อ วีน ขี้โมโห อารมณ์วัยเตาะแตะ

 
 

…. เสียงดัง โวยวาย ร้องไห้ไม่หยุด กรี๊ด ลงไปนอนกับพื้น ตีอกชกหัว ขว้างปาข้าวของ ห้ามไม่ฟัง

…. อาการแบบนี้ของลูกๆ พ่อแม่อย่างเราๆ ไม่ปลื้มแน่นอนค่ะ

 

สาเหตุของอาการ

  • เป็นพัฒนาการตามวัย: มักเกิดกับเด็กวัย 2 – 3 ปี เพราะเป็นช่วงที่เจ้าตัวน้อยเริ่มมีความรู้สึกนึกคิดเป็นของตัวเอง จึงยึดตัวเองเป็นศูนย์กลาง หากแต่ยังไม่รู้จักควบคุมอารมณ์ตัวเอง
     
  • เรียกร้องความสนใจ: เด็กวัยนี้มักจะต้องการความสนใจและใส่ใจจากคุณพ่อคุณแม่มากเป็นพิเศษ เพราะเขาเริ่มรู้จักและสนใจสิ่งต่างๆ มากขึ้น ทำอะไรด้วยตัวเองได้มากขึ้น แน่นอนว่าเขาต้องการใช้เวลาทำกิจกรรมต่างๆ ร่วมกับคุณอยู่ตลอดเวลา 
     
  • เอาแต่ใจตัวเอง: ข้อนี้เป็นสาเหตุที่เรียกได้ว่า ไร้เหตุผลโดยสิ้นเชิงค่ะ เพราะเด็กที่เอาแต่ใจตัวเองมักจะไม่มีเหตุผลและมีจุดมุ่งหมายเดียวคือ ต้องการเอาชนะคุณ เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ


วิธีรับมือ

  • หาสาเหตุ: ทำได้โดยการสังเกตหรือถามลูกตรงๆ ว่าเป็นอะไร ต้องการอะไร
     
  • แก้ปัญหาให้ตรงจุด: ถ้าลูกง่วงนอน ร้อน หิว คุณแม่ควรตอบสนองให้ทันท่วงทีก่อนลูกจะอารมณ์เสียมากจนเหตุการณ์บานปลาย
     
  • กอดลูก: แค่เพียงสัมผัสด้วยความรัก ปลอบโยน แสดงให้เห็นว่าคุณรักและสนใจเขา ลูกจะรู้สึกมั่นคงทางอารมณ์
     
  • เบี่ยงเบนความสนใจ: ถ้าลูกโยเยงอแงจากสาเหตุเล็กๆ น้อยๆ คุณแม่อาจชวนคุย ชวนดูโน่นนี่ ให้ลูกลืมอารมณ์เสีย
     
  • ให้ลูกได้ตัดสินใจเอง: เช่น เมื่อลูกงอแงไม่อยากแต่งตัว คุณแม่อาจชวนให้เค้าเลือกเสื้อผ้าเองบ้าง“มาดูซิ วันนี้ลูกอยากใส่เสื้อสีอะไรดีน้า” “เอ๊... ใส่เสื้อพี่หมี หรือพี่กระต่ายดีเอ่ย” เป็นต้น
     
  • ปล่อยให้อาละวาด: ถ้าลูกร้องไม่หยุด ไม่ให้อุ้ม ดิ้นกับพื้น คุณแม่ควรปล่อยให้ร้อง เดินหนี ไม่สนใจ (คอยสังเกตว่าลูกปลอดภัย) เมื่อลูกสงบลงค่อยกลับไปอุ้ม ลูกจะเรียนรู้ว่าการร้องไห้ขัดขืนต่อต้าน ไม่ใช้วิธีที่ทำให้แม่สนใจ
     
  • สั่งสอนและให้เหตุผล: คุณแม่ควรสอนลูกและชี้ให้เขาเห็นเหตุผล สิ่งที่ควรทำและไม่ควรทำทุกครั้งทันทีที่ลูกสงบลงแล้ว 
     
  • ชมเชย: ควรชมเชยให้กำลังใจ เมื่อลูกยอมสงบ เป็นเด็กดี เพื่อให้เขารู้ว่านี่คือสิ่งดี ที่ควรทำ แม่รักลูกที่ลูกเป็นแบบนี้
     
  • พูดคุยกับลูกบ่อยๆ: ให้ลูกได้มีโอกาสแสดงความคิด อารมณ์ ความรู้สึก และให้ลูกได้รู้ว่าคุณใส่ใจในตัวเขา
     

ข้อควรระวัง

  • อย่าแหย่หรือแกล้งให้ลูกอารมณ์เสีย: ลูกจะกลายเป็นคนขี้หงุดหงิดไปโดยใช่เหตุ
     
  • ไม่พูดเชิงลบ: เช่น ลูกนี่ดื้อจริงๆ ทำไมเป็นเด็กก้าวร้าวแบบนี้ แม่เกลียดมากเวลาลูกเป็นแบบนี้ ฯลฯ
     
  • ไม่ตะคอก ดุด่า: ลูกจะเลียนแบบอารมณ์และคำพูดคุณแล้วนำไปใช้เมื่อรู้สึกโกรธ
     
  • ไม่ลงโทษด้วยการทำร้ายร่างกาย: ลูกจะเข้าใจว่าการทำร้ายร่างกาย คือ วิธีแก้ปัญหาเมื่อโกรธ
     
  • ไม่เข้าไปโอ๋ลูกขณะลูกกำลังถูกอบรมอยู่: ข้อนี้คุณควรสร้างกติกากับคนในบ้านให้ชัดเจน เพราะขณะที่คนใดคนหนึ่งกำลังปรับพฤติกรรมของลูก แต่อีกคนกลับทำสิ่งตรงข้าม ลูกจะไม่เรียนรู้สิ่งที่ควรทำ แต่จะกลายเป็นว่าโดนดุไม่เป็นไร เดี๋ยวก็มีคนมาช่วย แม้ว่าอาการ ดื้อ วีน ขี้โมโห จะเป็นพัฒนาตามวัย เกิดได้ตามธรรมชาติ แต่ถ้าไม่อยากเข้าสุภาษิต ‘พ่อแม่รังแกฉัน’ คุณพ่อคุณแม่ก็อย่าได้ละเลยให้พฤติกรรมเหล่านี้กลายมาเป็น ‘นิสัย’ ที่แก้ไม่หายนะคะ

 

Tips: ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุใดที่ทำให้ลูกกลายเป็นเด็กขี้วีน สิ่งที่คุณแม่ต้องพึงระลึกอยู่เสมอในการรับมือกับลูก คือ ต้องเข้าหาลูกอย่างเป็นมิตร มีเมตตา และไม่ทำเมื่ออยู่ในอารมณ์โกรธ ค่ะ

 

 

icon-about

บทความแนะนำที่เกี่ยวข้อง

6 วิธีรับมือ...ลูก “เอาแต่ใจ”
img-over-post

6 วิธีรับมือ...ลูก “เอาแต่ใจ”


4 พฤติกรรมที่ต้องเลิก! ถ้าไม่อยากให้ลูกโตมาเป็นเด็กก้าวร้าว

4 พฤติกรรมที่ต้องเลิก! ถ้าไม่อยากให้ลูกโตมาเป็นเด็กก้าวร้าว


เทคนิคสอนลูกให้น่ารัก ไม่ดื้อไม่งอแงยามออกนอกบ้าน

เทคนิคสอนลูกให้น่ารัก ไม่ดื้อไม่งอแงยามออกนอกบ้าน


6 วิธี ปลูกฝังลูกโตไปไม่เห็นแก่ตัว

6 วิธี ปลูกฝังลูกโตไปไม่เห็นแก่ตัว


รวมเมนูเด็ดสยบปัญหาลูกท้องผูก ขับถ่ายยาก

รวมเมนูเด็ดสยบปัญหาลูกท้องผูก ขับถ่ายยาก